We współczesnej poligrafii wykrawanie wyrobów poligraficznych to chleb powszedni. Praktycznie każde studio graficzne musi być przygotowane na zaprojektowanie, narysowanie i zwalidowanie wykrojnika pod pudełko, teczkę ofertową czy ulotkę o wymyślnym, odbiegającym od tradycyjnego prostokąta kształcie.
Konsekwentne stosowanie standardu pdf/x dla plików wynikowych może nas uchronić od wielu przykrych niespodzianek w trakcie procesu naświetlania CTP w drukarni, szczególnie kiedy używany tam RIP (program sterujący procesem naświetlania) nie jest najnowszej generacji. Dziś kontynuujemy rozpoczęte przed tygodniem omówienie wad i zalet standardu Pdf/X-1a.
Wybór tematu na premierę „Loży ekspertów” nie jest przypadkowy, gdyż problem kompatybilności plików wynikowych z programami sterującymi naświetlarkami, wydaje się być kluczowy dla prawidłowej współpracy grafika z drukarnią. Ostatnio na własnej skórze przekonałem się, że w wielu wypadkach lekarstwem na powstające tu niezgodności, jest stosowanie standardu przemysłowego PDF/X.
Obwąchaliśmy w poprzednich odcinkach akapit z wszystkich stron. Na koniec zajrzymy do jego środka, aby tam jeszcze sobie co nieco powytykać. Zanim to jednak nastąpi, porozmawiamy trochę o malarstwie, ze szczególnym uwzględnieniem malarstwa pokojowego. Sztuka jest przecież wszędzie tam, gdzie jest artysta.* Czytaj dalej “Światło w typografii” »
Prawidłowe zdefiniowanie stylów akapitowych i sumienne ich używanie w procesie łamania tekstu, zabezpiecza nas przed poważniejszymi wpadkami typograficznymi. W poprzednim rozdziale przyjrzeliśmy się najważniejszym błędom początku i końca akapitu. Dziś krytycznym okiem zajrzymy na jego prawą krawędź. Czytaj dalej “Sposób na wisielca” »
Wykazywanie błędów typograficznych wykracza nie tylko poza zakres obowiązków rutynowego kontrolingu plików produkcyjnych w drukarni, ale w pewnych sytuacjach może nawet być odebrane przez Klienta, jako próba wymądrzania się i wtrącania w nieswoje sprawy. Wykorzystam więc chochlikowe łamy aby wyżalić się raz a dobrze i dokonać przeglądu najczęściej spotykanych błędów składu w weryfikowanych do druku pracach. Czytaj dalej “Akapit na celowniku” »
Zauroczeni wypowiedziami niektórych typografów możemy ulec złudzeniu, iż przygotowując publikację do druku poruszamy się w obszarze Sztuki, pisanej przez sporej wielkości literę S. Na co dzień trudno jednak w to uwierzyć. Podobno wszystkiemu winny jest czas, a raczej jego brak, gdyż zarówno za uchem konsumenta książki jak i jej detepowca, kukułka zegara skrzeczy na okrągło: dead-line, dead-line, dead-line, dead-line… Czytaj dalej “Droga na skróty” »
Miało być o typografii, a przez cztery tygodnie nie opuszczaliśmy Biura Obsługi Klienta, precyzując do bólu parametry techniczne publikacji, którą powierzono nam w opiekę. Uwierzcie mi jednak, że nie był to czas zmarnowany. Wylewając kilka kropel potu na starcie, unikniemy morza łez na mecie. Czytaj dalej “Typograf…? A kto to taki?” »
W gospodarce rynkowej przemysł opakowaniowy święci nieustanne triumfy. W dobie ciągłej przewagi podaży nad popytem odpowiednie opakowanie może zadecydować o wyborze danego produktu przez Klienta. Czy analogiczna prawidłowość dotyczy także rynku księgarskiego, tego nie wiem. Z pewnością jednak klienci zakładów poligraficznych coraz większą wagę przywiązują do wizualnych walorów zlecanych do druku książek.
Być może wydaje Ci się, że możesz wreszcie stanąć przed obliczem naszych przemiłych Pań z kalkulacji i z podniesionym czołem spojrzeć im głęboko w sześcioro oczu zgrupowanych w trzy powabne pary. Być może jesteś nawet zdecydowany oznajmić im dumnie: – Pani Grażyno, Pani Joanno, Pani Anno. Posiadam komplet danych potrzebnych do zrobienia rzetelnej, acz przyjaznej Klientowi kalkulacji na druk książki. Która z Pań zechce mnie obsłużyć? Czytaj dalej “Trzy pytania” »
